یا مهدی عجل الله تعالی فرجک یا فرقان
ساعت ٥:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢۸  

دعبل بن علی خُزاعی، شاعر نام‏دار شیعی، می‏گوید: قصیده‏ای را برای مولایم امام رضا علیه السلام سرودم، که یک بیت مشهور آن این بود :
 
مَدارسُ آیاتٍ خَلَتْ مِنْ تِلاوةٍ 
ومَنْزِلُ وَحْیٍ مُقْفِرُ العَرَصَاتِ

جایگاه‏های تدریس آیات قرآن (بعد از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم) خالی گردید، و مقام نزول وحی تهی ماند.
 
در شعرم به این ابیات رسیدم :

خُروجَ إمامٍ لا مَحالَةَ خارِجٌ 
یَقُومُ عَلَی اسمِ اللَّهِ والبَرَکاتِ

یُمَیِّزُ فینا کُلَّ حَقٍّ وباطِلٍ 
ویَجْزی عَلَی النَّعْماءِ والنَّقِمَاتِ

- قیام و ظهور حضرت مهدی علیه السلام حتمی است و با نام خداوند - تبارک و تعالی - و برکات او قیام می‏کند.
- او در میان ما هر حقّ و باطلی را از هم جدا می‏کند و مردم را بر نعمت‏ها و نقمت‏ها پاداش و کیفر می‏دهد.
وقتی این دو بیت را خواندم، امام رضا علیه السلام گریستند سپس سر برداشتند و فرمودند :


«یا خُزاعیُّ! نَطَقَ رُوحُ القُدُسِ علی لِسانِکَ بِهذَین البَیْتَین». 

ای خزاعی! روح القُدُس این دو بیت را بر زبان تو جاری کرد.
به نقل از وبلاگ http://asremahdi.blogfa.com/


کلمات کلیدی: 14معصوم ،اشعار ،مهدویت ،مذهبی